De orangoetan
Volwassen Orang oetans wegen 30 tot 90 kilo. Van top tot teen meet de Orang oetan 1,5 meter en de armen hebben een spanwijdte van zo'n 2,2 meter. Ze hebben een dunne roodbruine harige vacht. De mannetjes hebben grote wangzakken die hun hele leven door blijven groeien. Orang oetans leven, net zoals mensen, overdag en slapen 's nachts. Ze zijn te vinden in verschillende lagen van de bomen in het regenwoud. Ze bewegen zich door van de ene naar de andere tak te zwaaien en komen uitsluitend op de grond als ze niet via takken verder kunnen. Iedere avond maken ze met behulp van vegetatie een nest hoog in de boom om in de slapen. Orang oetans leven vooral van fruit, liefst vijgen. De verschillende soorten vijgen rijpen op verschillende tijden van het jaar waardoor de Orang oetan rondtrekt. Ze eten ook andere dingen zoals, mineraalrijke grond, insecten, bladeren, knoppen en bloemen. Als ze dorst hebben halen ze met hun handen water uit gaten in bomen en likken dat eraf.
De vrouwtjes zijn 8,5 maand zwanger en baren een jong van ongeveer 1,5 kilo. De eerste 4 maanden wordt het jong om de 3 uur gezoogd en begint met het eten van vast voedsel uit moeders mond wanneer hij 4 maanden is. Een jonge Orang oetan houdt zich het eerste jaar vast aan de vacht van zijn moeder, daarna zal je hem nog op moeders rug zien totdat hij 2,5 jaar oud is. Wanneer een jong van zijn moeder gescheiden wordt raakt hij totaal in paniek en uit dat door overstuur te krijsen. Orang oetans leven in kleine groepjes. Meestal bestaand uit twee vrouwtjes, een jong en een mannetje als een van de vrouwtjes klaar is om te paren. Een vrouwtje paart gemiddeld om de 6 - 11 jaar, de langste tussen-tijd van alle dieren.
Het leefgebied van een mannetje strekt zich uit over maximaal 6 vierkante kilometer wat een aantal leefgebieden van de vrouwtjes overlapt, maar nooit dat van andere mannetjes tegen wie ze veel agressie kunnen vertonen. Orang oetans communiceren met elkaar via smakgeluiden die ze met hun lippen maken. Ze schreeuwen als ze bang zijn en ontbloten hun tanden als ze gefrustreerd zijn. Mannetjes stoten zogenaamde 'longcalls' uit om hun territorium af te bakenen. 'Longcalls' zijn een serie lange lage geluiden die tot een kilomter ver reiken.
